حسین (ع) مایه آبرومندی

۱۲ بهمن ۱۳۸۸

« اللهمَّ اجعَلنی عندَکَ وَجیهاً بالحسین (ع) فی الدنیا و الآخرة »

بارخدایا ، مرا نزد خود در دنیا و آخرت به وسیله حسین (ع) آبرومند گردان .............

جالب این است که در این بخش ، زائر در طلب آبرومندی واژه (( وجیهاً )) را بکار می برد ، که هماهنگی خاصی با قرآن کریم دارد و این کلمه در قرآن کریم در دو آیه به معنای مورد نظر در این زیارت بکار رفته است : « ای کسانی که به خدا ایمان آورده اید ، شما مانند آن مردمی نباشید که پیامبرشان موسی را آزردند ، تا آن که خدا او را از آن تهمت منزّه کرد ، و او نزد خدا پیغمبری مقرب و محترم ( و وجیه ) بود » (1) .... آیه دیگر عبارت است از : « چون فرشتگان به مریم گفتند خدا تو را به کلمه ای بشارت می دهد که نامش مسیح ، عیسی بن مریم است و در دنیا و آخرت آبرومند ( وجیه ) و از مقربان درگاه خداست » (2) ... طبق آنچه در این دو آیه قرآن آمده است ، مقام (( وجیه )) مخصوص دو تن از پیامبران اولوالعزم یعنی حضرت موسی و حضرت عیسی (ع) است که زائر با واسطه قرار دادن حضرت سیدالشهدا (ع) از درگاه خداوند خواستار مقام وجاهت است و این خود نشانه عظمت مقام آن حضرت می باشد ، به گونه ای که در عظمت حضرت سیدالشهدا همین بس که زائر خود را در نزد خدا وساطت می کند و به مقامی می رساند که ویژه پیامبران اولوالعزم است .

پاورقی ها :

1- سوره احزاب ، آیه 69

2- سوره آل عمران ، آیه 45